Mijn vader staat in de krant. Dat klinkt op zich niet heel bijzonder, denk je misschien, hoewel ik niet vaak in de krant sta en ik vermoed jij ook niet. In het geval van mijn vader vind ik het wel bijzonder. Dit jaar is het namelijk 16 jaar geleden dat hij overleed en staat hij nog in de krant.

Voor ik je vertel waar dit verhaal toe leidt waar jij iets aan hebt, eerst even over dat stuk in de Volkskrant. De schrijver Onno Kleyn was mijn vaders vriend. Ze deelden samen hun passie voor eten, koken en wijn. Lekker eten werd mijn vader met de paplepel ingegoten. Van huis uit de zoon van een bekende Haarlemse banketbakker, later opgeleid aan de Hotelschool in Zwitserland.

Ik zie die twee nog samen in de keuken staan. Bij ons of bij hem thuis. De hele middag en avond dan hè, als er weer eens flink uitgepakt werd. En dat werd er vaak. Als ik mijn ogen dicht doen, ruik ik weer die heerlijk geuren die uit de keuken de woonkamer binnenkomen. Hoor ik weer die typische keukengeluiden van het gerommel met potten en pannen, van het ontkurken van een fles wijn. En ik zie ik mijn vader weer genieten van zijn meest favoriete plek in huis.

Met het stuk in de krant besefte ik dat hij een duidelijk verlangen voor ogen had. Mijn vader wilde koken en daar ging hij voor. Hij volgde in het buitenland de beste opleidingen, werkte in bekende hotels als het Krasnapolsky en Amstel in Amsterdam en was later verantwoordelijk voor de keuken van een ziekenhuis. Hij werkte met mensen die dezelfde passie voor koken hadden en probeerde heel wat recepten uit waar hij dan weer over schreef in het personeelsblad. Patiënten en medewerkers moeten in die tijd heeeel goed gegeten hebben.😉

In mijn herinnering kookte hij bij ons thuis altijd, elke avond weer. Na zijn werk was het voor hem een moment van ontspanning en gaf het hem energie. Hoe vaak ik niet bij hem op het aanrecht heb gezeten om te kijken en mee te helpen: ravioli en pizza maar ook wildgerechten en slakken (jakkes). En we hebben het hier over de jaren 70, begin 80 toen dit soort gerechten nog helemaal niet ingeburgerd waren in Nederland, laat staan allemaal zelf gemaakt.

Koken was zijn lust en zijn leven. Het plezier en vreugde straalden van hem af. Een duidelijk verlangen. De stip op de horizon die hem elke dag weer dreef om datgene te doen wat hij het allerliefste deed. En ja, we werden er ook wel eens gek van, met name van de afwas die elke avond torenhoog klaar stond. Of toen mijn zus en ik verplicht zelf moesten leren koken want o-dat-was-zo-goed-voor-later. Maar lekker gegeten heb ik. En koken kan ik ook.

Na een stukje uit mijn familiegeschiedenis kom ik op de moraal van dit verhaal. Wat een helder verlangen met je doet. Rust. Energie. Plezier. Passie. Vreugde. Ontspanning. Lees het nog maar eens. Dat brengt een duidelijk en helder verlangen je allemaal.

Met zo’n verlangen is het zoveel makkelijker om de regie te houden in je werk. Het werkt als een kompas. Het biedt je de richting die je zoekt om je hart te volgen in je werk. Onderzoek het eens. En nee, dat betekent dat je niet gelijk je baan op moet zeggen en ander werk moet zoeken. Daar is het nu niet het moment voor.

Het gaat om het onderzoeken naar welk werk je wilt doen. Na jaren in een baan waar je geen energie van krijgt en waar de uitdaging allang uit is, is het nú de tijd om de regie in handen te nemen en te ontdekken wat je werkelijk wilt. Waar jij jouw energie, plezier, passie en ontspanning uithaalt.

Deze bizarre omstandigheden waarin je thuis werkt, maken je steeds meer duidelijk dat je niet op je plek zit. Want eerlijk, hoe voelt dat nou zo op afstand met je werkgever? Wat vind je nou écht van je werk? Dit is het moment om de balans op te maken. Vraag je zelf af wat je nog wil bereiken in je werk. Je hebt nog wel een jaar of 20 te gaan. Misschien nog wel langer. Wat vind je van het idee om nog tot je pensioen zo door te gaan? Bekruip je bij die gedachte een benauwd gevoel? Denk je gelijk ‘no way’?

In het e-book Volg je hart in je werk dat ik speciaal voor jou schreef, staan oefeningen opgenomen om achter je verlangen te komen (en nog meer waardevolle tips die je direct tot inzichten brengen). Download het direct. Het is er voor jou om je te helpen.

En beantwoord deze vragen voor jezelf:

  • Wat wil ik bereiken met mijn werk?
  • Wat mis ik nu in mijn werk?
  • Hoe ziet mijn ideale werkdag eruit?
  • Welke bijdrage wil ik leveren met mijn werk?
  • Hoe zou ik willen dat het was?

Accepteer niet een wel oké baan. Waarom zou je? Je bent meer waard dan dat en niet op deze leeftijd gekomen om je niet meer te gunnen dan een wel oké baan. Dat zeg je ook tegen je vriendinnen en collega’s als zij klagen over hun werk, waarom dan niet tegen jezelf? Dus hup, aan de slag ermee.

Wat denk je na het lezen van dit stuk? Ga je er daadwerkelijk mee aan de slag of denk je dat het allemaal wel meevalt en ga je op de oude voet verder? En alles is ok. Het is jouw leven. Wil je het hier met me delen?

Fijn weekend!

Liefs, Barbara

 

PS: Ik heb nog iets cools voor je! Op donderdag 28 mei geef ik weer een webinar over het volgen van je hart in je werk. Omdat ik het zo belangrijk vind dat je weer vol enthousiasme thuiskomt en niet kan wachten om er over te vertellen. Dat je weer energie hebt om af te spreken met je vriendinnen (want dat kan weer!) of om te sporten.

Binnenkort ontvang je meer informatie over dit webinar. Zet nu alvast de datum in je agenda: donderdag 28 mei om 10 en 19.30 uur. Wil je zeker zijn van een plek? Opgeven kan! Mail naar barbara@werkzoalsjijwil.nl of beantwoord heel simpel deze mail. 😉

PPS: Volg je me al op social media? Op mijn facebookpagina ben ik dagelijks live met tips en inspiratie. En uiteraard ben ik ook op LinkedIn te vinden.