Het regent pijpenstelen. Ik hoor het al als ik wakker word. De regen tikt hard op het platte dak van onze slaapkamer en ik kan de nattigheid buiten al voor me zien. Het liefst draai ik me om maar stap toch mijn bed uit.

Want als je me beter zou kennen dan weet je dat ik van alle seizoenen hou. Ik vind de kou heerlijk in de winter en hou van de eerste zonnestralen op mijn gezicht in het voorjaar. Van blote voeten op het warme strand op een zomerse dag kan ik intens genieten. En ja, ook van de regen. Die geuren in de herfst van natte bladeren en dat gespetter op de paraplu is bijna rustgevend.

Als het zo hard regent als vandaag dan hoor ik vaak van mensen dat ze dan maar binnenblijven. Dat kan maar wat had je gepland voor die dag? Een lange wandeling door het bos? Op de fiets naar je vriendin voor een kop thee? Ik vraag me af wat je had gedaan als het droog was. Was je dan wel gegaan?

En wat nou als het drie dagen regent en je drie dagen allerlei afspraken had staan? Naar je moeder? Je laten masseren? Naar de kapper? Oké, ik weet dat die laatste twee nu even niet kunnen, maar je snapt denk ik de strekking wel. Ga je dan ook niet en blijf je dan drie dagen binnen?

Laat je je tegenhouden door de regen, dan laat je de omstandigheden bepalen wat jij wel of niet doet die dag. Stel dat je van plan was om een uur te wandelen. Dan bepalen de omstandigheden of je gaat. Als de zon schijnt ga je wel wandelen en als het regent niet. Terwijl je weet dat bewegen goed voor je is, zeker in deze tijd. Je weet ook dat je ontspant van een lange wandeling, dat je je daarna lekkerder in je vel voelt zitten en je rust in je hoofd hebt. Dat mis je allemaal als je besluit om de regen jouw gedrag te laten bepalen die dag.

En ik hoor je zeggen: maar dan word ik zeiknat! Ja klopt. En? Is dat heel erg? Goede jas aan, laarzen, paraplu mee en gaan. Omdat jij dat wil en nodig hebt. Omdat je zelf je leven bepaalt en niet Moeder Natuur. Ik zeg tegen mijn kinderen altijd ‘we zijn niet van suiker’. Geldt voor jou ook, toch? 😉

In hoeverre laat jij jouw gedrag bepalen door je werk? Stel, je doet werk wat je al jaren doet en waar de uitdaging allang zoek is. Dat jaarlijkse project wat op je bord ligt, of die maandelijks terugkerende taken heb je nou wel gezien. Je werk is saai, kost een bak energie, je wordt er al een tijdje ongelukkig van.

Je zou verwachten dat je onderzoekt welk werk bij je past en waar je gelukkig van wordt. Dat je een baan waar je hart niet van klopt onacceptabel vindt en je jezelf meer gunt dan dat.

Is dat voor jou ook zo?

Ik ben benieuwd wat jij doet als je de balans op maakt: ga je omdat het niet je droombaan is of blijf je zitten terwijl het je droombaan niet is?

Het is bijzonder om te zien dat je met zoiets eenvoudigs als de regen niet naar buiten gaat terwijl je dat wel van plan was en met iets waar je, als je 4 dagen in de week werkt een kleine 70.000 uur (!) in je leven aan besteed, toch elke dag naar toe blijft gaat en er elke dag uitgeblust van thuis op de bank ploft.

Gek eigenlijk hè, als je het zo eens bekijkt.

Ik hoor vaak dat dat komt omdat je niet weet wat je dan wel wilt. Welk werk dan wel bij je past. En dat je het lef mist om keuzes maken. Om het gewoon echt te doen, je hart volgen. Neem van mij aan, dat is rete spannend maar ook leuk, avontuurlijk, leerzaam, genieten. Je leert nieuwe dingen, je groeit ervan, bent een voorbeeld voor je kinderen, het geeft je energie. En als je 80 bent hoef je niet terug te kijken en denken ‘had ik maar’. Dan doen er al genoeg. Gun jezelf meer dan dat.

Heb een heerlijk weekend.

Lieve groeten, Barbara

PS: Wil jij je de omstandigheden niet jouw gedrag ten aanzien van je werk laten bepalen? Ben je er klaar voor om erachter te komen welk werk bij je past?

Op donderdag 11 februari om 10 uur geef ik de gratis masterclass Weer Energie van je Werk. Een uur lang deel ik met je wat jij nodig hebt om weer werk te doen waar je blij van wordt en energie van krijgt. Doe je mee? Meld je aan via barbara@werkzoalsjijwil.nl.

Leuk als je erbij bent.