Het is grappig om te zien hoe snel dingen wennen. Stond ik twee weken geleden nog met mijn hakken in het zand om het dijkje achter ons vakantiehuis te zien als een natuur, zo loop ik daar nu graag even naar toe om te genieten van het groen om mij heen. En ja, nog steeds met de vliegtuigen over me heen en het geluid van de snelwegen op de achtergrond maar het valt me al minder op. Ik hoor het nog steeds maar niet meer zo hard en overweldigend als eerst.

Precies daar op het dijkje heb ik staan janken om het verlies van mijn droom. Mijn Franse droom waar ik jaren naar heb verlangd. De ene keer wat bewuster dan de ander keer en soms ook jaren niet. Of eigen lijk niet toegelaten. En nu is dat moment, dat avontuur alweer voor bij. Het is zo snel gegaan. Het was echt te kort. En dat doet pijn. Dat hele afscheid nemen doet me pijn. Ik voel het tot in mijn botten.

Als ik dan op dat dijkje sta en de wind door mijn haren voel, de zon op mijn gezicht dan sluit ik even mijn ogen en denk terug aan ons huis in de Vogezen. Aan het uitzicht op de bergen, de weilanden met de koeien om ons heen, mijn moestuin, de rust en de bossen.

Ik heb heel wat facebook lives daar op genomen. Ernaar terugkijken kan ik nog niet met droge ogen. Het raakt me gewoon nog te veel. Ik zou best even in een flits terug willen om daar even te genieten van als dat moois waar ik jaren naar verlangd heb.

En ik zou ik niet zijn als ik ook niet de mogelijkheden hier in Nederland zou zien. Oké, koffiedrinken in de stad lukt nu nog niet maar ik vond dat altijd heerlijk om te doen. Het was vaste prik om elke zaterdag naar de stad te fietsen, kaas te halen op de markt en dan een koffietentje uit te zoeken om even te genieten. Die mogelijkheid hadden we in ons Franse dorp niet en het is heerlijk om dat weer te kunnen doen.

Nederland is echt geen gek land om in te wonen. We zijn ook niet weggegaan omdat we het hier niet naar ons zin hadden maar vooral omdat we een ander leven voor ons zagen. Meer buiten en met meer groen om ons heen. Dat kan hier ook weer al is dat in de omgeving van Haarlem wel iets meer zoeken. Em ik heb alle vertrouwen dat het goed komt.

‘Elk nadeel heb ze voordeel’ zei Cruijff en zo is het. Uit alles wat je doet komt weer iets nieuws en positiefs voort. Ik heb het dan wel erg moeilijk met her verwerken van het verlies, ik geloof dat het zo moet zijn en er andere dromen voor in de plaats komen. Zo is het kennelijk bedoelt.

Hoe zit dat met jou? Kun jij zien dat jouw huidige werksituatie je ook iets positiefs oplevert?’

Kijk, je kunt heel erg tegen je werksituatie aan blijven schoppen, dat het helemaal niet meer is wat je leuk vindt, dat je dit nooit had moeten gaan doen, dat je het anders had moeten doen maar dat levert je dat niks op.

Kijk liever naar wat het je opbrengt. Toen je begon aan deze baan was het kennelijk hetgeen wat je moest gaan doen. Misschien was er toen al wel twijfel of dit echt bij je paste maar was je er nog niet aan toe om dat toe te geven en iets anders te kiezen. Soms moeten dingen groeien.

En nu sta je wel op dat punt. Je bent klaar met aanmodderen en wil zo niet langer door gaan. Je hebt al zoveel dezelfde projecten gedaan dan je het met twee vingers in je neus doet. Je mist de uitdaging en je verlangt naar zinvol werk waar je meer van betekenis bent. Ja? Herken je dat? Mooi! Dan is het kennelijk nu wel de tijd om er iets aan te doen.

En dat is het meest lastige punt. Je ziet en voelt wel dat je het anders wilt, nu nog werkelijk doen.

Ik herken het als geen ander. Kiezen om terug te gaan naar Nederland was echt geen makkelijk besluit. Ik wist wel dat het de juiste keuze was maar werkelijk doen stelde ik, net als jij, steeds voor me uit.

Maar weet je? Dát kost pas energie. Man, dat blijven wikken en wegen. Er weer over praten en alle voors en tegens herhalen. En dan besluiten dat je daar mee moet stoppen en voor je het weet weer alles van voren af aan herhaalt.

Op een gegeven moment wist ik het weer: een besluit nemen helpt me. Ik voelde al lang wat het besluit was maar zette mezelf er niet toe om het besluit daadwerkelijk te nemen. En toen ik dat wel deed, voelde ik zo veel opluchting. Er kwam een soort rust over me en dat terwijl ik niet eens uit Frankrijk weg wilde.

Dit is wel wat het jou oplevert als je ook een besluit neemt. Als je ervoor kiest om te gaan onderzoeken welk werk bij je past in plaats van te blijven tolereren dat je dit werk nog steeds doet terwijl het allang geen plezier en energie meer geeft.

Dus, wat ga jij doen? Door met hoe het nu gaat of een besluit nemen? Ik ben heel benieuwd. Laat je het me hieronder weten?

En heb je een besluit genomen, gefeliciteerd! Jouw droombaan ligt binnen handbereik. Je hoeft het alleen nog maar te vinden. En om dat alleen te doen is veel lastiger dan je denkt anders had je het wel al gevonden, nietwaar? 😉

Wil je aan de slag, dan heb ik twee gave dingen voor je:

  1. In het e-book Volg je Hart in je Werk staan 3 gouden tips die je direct inzichten geven waar je vandaag nog mee aan de slag kan om erachter te komen van welk werk jouw hart sneller gaat kloppen. Hoe gaaf zou het zijn om te weten van welk werk je weer energie krijgt. Download het direct op werkzoalsjijwil.nl.
  2. Wil jij dat ik met je meekijk welk werk bij jou past? Deze maand geef ik 3 gratis coach sessies cadeau. Wil jij er daarvan 1 winnen, mail me dan op barbara@werkzoalsjijwil.nl en laat me weten waarom jij voor 1 van deze 3 gratis sessie in aanmerking wilt komen. Wie weet pik ik jou eruit. Wees er wel snel bij, want ik heb slechts plek voor 3 sessies.

Heb een heerlijk weekend.

Lieve groeten, Barbara