Ik voel me al een paar dagen niet lekker. Het zeurt in mijn hoofd precies bij mijn slapen, elke keer als ik slik heb ik het gevoel dat mijn keel nog dikker is geworden en na een dag werken ben ik zo duizelig dat ik niet eens meer scherp kan kijken. Dat weeïge gevoel in mijn maag wordt ook niet minder als ik om 17 uur op de bank plof.

Corona? Ik weet het niet. Natuurlijk is het het eerste wat door mijn hoofd schiet. Maar dat zijn toch hele andere symptomen? Dan hoor je te hoesten, het benauwd te hebben gecombineerd met hoge koorts.

Ik zoek het voor de zekerheid toch even op. Volgens de site van het RIVM (ja, ik check nog gewoon de Nederlandse sites voor dit soort dingen om zeker te weten dat ik het goed begrijp😉) horen keelpijn, neusverkouden en niezen tot de milde klachten van het corona virus. Nou dat doen we allemaal hier in huis. Geen duizeligheid en hoofdpijn dus maar ik neem het zekere voor het onzekere en kruip vandaag terug in bed. Ik voel me gevloerd.

Voor mij is dat heel wat, toegeven dat het niet meer gaat. Ik ben namelijk niet zo goed in ziek zijn. Als kind was ik astmatisch en ben ik heel wat ziek thuis geweest. Dat was toentertijd ook het algemene doktersadvies: binnen blijven en rusten. Daarmee miste ik wel alle leuke dingen: buiten spelen, zwemles, partijtjes. Ik weet nog dat ik met dekbed en al naar school werd gebracht omdat ik anders ook nog het kerstverhaal op school miste.

Ziek zijn werd voor mij inherent aan ‘er niet bij kunnen zijn’ en later ook ‘er niet bij horen’. Want ga maar eens aan je vriendjes en vriendinnetjes uitleggen dat je weer niet kan komen omdat je ziek bent terwijl er aan de buitenkant niets te zien is. Ze geloofden op een gegeven moment gewoon niet meer dat ik alweer ziek was, in een tijd dat het zo heftig was dat ik van de 14 dagen er wel 3 ziek thuis was. En dat de hele winter lang.

Dus nee, ik ben niet iemand die bij het eerste beste pijntje in bed duikt en zich ziekmeldt. Ik kies eerder voor nog wat extra paracetamol en kruip weer achter mijn laptop. Maar dit keer voel ik aan alles dat mijn grens is bereikt. Ik heb een afspraak met een klant verzet en mijn bed weer opgezocht.

Met het corona virus in mijn achterhoofd ben ik extra voorzichtig. Voor mijzelf en mijn gezin. Dat helpt me om eerder dit besluit te nemen. En ineens dringt er iets tot me door: door het corona virus leer ik hele waardevolle lessen.

Ik, die altijd weerstand voel bij ziek zijn, durf sneller dan ooit te luisteren naar wat mijn lijf nodig heeft. Het mag, ik ben niet zwak, ik hoor er nog steeds bij. Ik voel me ziek en ik mag eraan toegeven. Ik luister eindelijk eens naar dat stemmetje in mij dat zegt wat goed voor me is. En daar is niks mis mee, dat is helemaal ok. Juist nu.

Ik leer en groei en omarm mijn ziek zijn als een geschenk. Ik word er bijna blij van! Wat een rust geeft dat en ook minder gepieker en twijfel in mijn hoofd. Dat kost altijd zoveel energie. Ik voel me al wat beter alleen al door deze stap te zetten.

Ik lig een stuk meer ontspannen in mijn bed en laat me verzorgen door manlief en mijn meiden. Stiekem best wel eens lekker.😉

Welke dingen leer jij van het corona virus? Deel het hieronder om mij en anderen te inspireren.

Heb een heerlijk weekend.

 

Liefs, Barbara

PS.: je bent van me gewend dat je mijn mails altijd op vrijdagochtend krijgt. Dit keer heb ik bewust even gewacht. Mijn vernieuwde website is namelijk net klaar en jij hebt de primeur!!

Ga naar www.werkzoalsjijwil.nl en neem een kijkje. Download er direct het nieuwe e-book Volg je hart in je werk met de 3 gouden tips om nu eindelijk het werk te gaan doen dat jij wil.

Juist in deze tijd gun ik alle werkende vrouwen dat ze het werk doen dat ze echt graag willen, waar ze van dromen. Wil je ze daarbij helpen? Deel mijn website met e-book dan zoveel mogelijk. Dat waarderen zij en ik ook. 😉