Elke keer grindpad van ons huis op loop, zie ik het onkruid tussen de stenen door komen. Plukjes gras die hier en daar een beetje vergeeld zijn. Paardenbloemen die eerst alleen nog maar blaadjes hebben, dan die mooie gele bloem krijgen die weer transformeert in een pluizig bolletje waaruit eindelijke niet van overblijft dan een harde kern.

Er groeit nog vele meer tussen de stenen maar ik heb geen idee hoe dat alleemaal heet. Ik heb niet zulke groene vingers. Ik weet alleen dat het onkruid is aangezien je het er zo uittrekt. Dat weet ik dan weer wel.

In het begin van het voorjaar wat het nog hier en daar een plukje maar nu het mooier weer is en we alweer richting eind mei gaan, groeit het onkruid steeds meer en zie ik het grindpas langzaam veranderen in een lappendeken van groene plantjes. Ik merk dat ik me er aan begin te ergeren. Ik vind het namelijk niet mooi. Niet dat er niks tussen mag zitten maar sommige worden zo groot dat het eerder op een bloementuin begint te lijken.

Op een avond na het eten begin ik met het onkruid wieden. Mooie uitdrukking maar betekent gewoon op je knieën aan plantjes trekken. Dat gaat best gemakkelijk, behalve die paardenbloemen. Die hebben zulke stevige wortels. Als je die niet goed beet pakt, blijft de wortel achter en is ie binnen de kortste keren weer terug.

Terwijl ik daarmee bezig ben, zie ik overeenkomsten met mijn werk en waar ik jou mee help. Ik neem je graag mee in hoe ik dat zie.

Het grindpad is jouw werk en het onkruid staat symbool voor wat je niet leuk vindt aan je werk, je grootste uitdagingen, je ergernissen, je pijnpunten. Je kan het laten zitten en er niks aan doen maar dan wordt het alleen maar erger. Uiteindelijk overwoekert het je werk, dan kan je het leuke ervan niet meer zien en heb je een burn-out. Daar steven je op af als je niks doet.

Maar ja, wat kan je eraan doen? Je kan naar het onkruid blijven kijken hopen dat het weggaat. Als je zo naar je werk kijkt, wat denk je dat er dan gebeurt? Ik ben meerdere keren dat grindpad opgelopen in de hoop dat het minder zou worden maar helaas, dat is echt een illusie.

Ik moet je bekennen dat ik hoopte dat mijn man er mee aan de slag zou gaan. Dat hij op zijn knieën het onkruid eruit zou halen. Maar hij vindt het minder erg. Ziet het misschien niet eens dus waarom zou hij in actie komen als ik me aan het onkruid erger?

Voor jouw werk is het niet anders. Een ander kan het niet voor jou veranderen. Je kan daar ook niet op zitten wachten, dan gebeurt er niks. En wiens probleem is het nou eigenlijk? Jij hebt het niet naar je zin op je werk, waarom moet een ander dat oplossen? Misschien zien ze het ook niet zoals jij, net als mijn man.

Je zou het ander wel kunnen vragen om het voor je op te lossen. Dat heb ik ook overwogen. Maar los jij het daar nou mee op?  Niet echt volwassen om de ander te vragen jouw probleem op te lossen. En eerlijk daar leer je niks van en is de kans groot dat je binnen de kortste keren weer op hetzelfde punt staat als nu omdat je niet geleerd hebt hoe je het moet aanpakken en oplossen.

En dan het onkruid zelf. Jouw pijnen en ergernissen in je werk. Je kan eromheen blijven lopen, zoals ik al een tijdje over het grindpad bleef lopen en het onkruid wel zag maar niks deed. Er is echter maar één oplossing. Gaan zitten en trekken. Doen, doen, doen.

Alleen als je in actie komt, verandert er werkelijk iets aan jouw werk. En ja dat betekent mouwen opstropen en doen. Dat gaat soms makkelijk, dan trek je het plantje er zo uit en soms moet je dieper graven om de hele wortel eruit te halen. Maar dan gebeurt er wel iets. Als jij in actie komt, verandert je werksituatie.

En hier gaat het vaak mis. De reden waarom veel werkende vrouwen niet in actie komen, is dat ze bang zijn voor wat ze onderweg tegenkomen als ze in actie komen. Als ze daadwerkelijk hun werksituatie aanpakken. Dat kan confronterend zijn en dus doen ze het liever niet. Maar jij begrijpt ook wel dat alles dan bij het oude blijft en er niks verandert. Niemand die het voor je oplost. Sterker nog, het wordt alleen maar erger.

Wat gebeurt er nou als je gaat zitten en trekken? Als je in actie komt? Heel eerlijk, ik vind onkruid wieden niet altijd leuk. Maar waarom ik het wel doe, is het resultaat. Als ik dan weer een stukje heb gedaan (want niet alles hoeft in één keer hè), dan kijk ik er met een goed gevoel op terug. Dan geef ik mijzelf een schouderklopje en zeg ik: ‘goed gedaan, Bar.’ Elke keer als ik dan naar buiten loop en dat grindpad zie, voel ik me blij, trots dat ik het heb aangepakt en motiveert het me om door te gaan. Het resultaat is immers wat ik wil en daar wil ik meer van.

Zo is het ook voor jou. Ga je aan de slag, dan ga je voor het resultaat: een leuke baan waar je energie uithaalt, je weer trots over voelt en elke dag met plezier naar toe gaat. Hoe lang is dat geleden dat je je zo voelde? En hoe graag wil je dat weer?

Het hoeft niet allemaal in één keer perfect en helemaal af hè. Bij mij blijven er ook nog wel eens wat plukjes gras achter maar daar kan ik wel mee leven. Zo is dat voor jouw baan ook. Het gaat niet om dé perfecte baan. Laten we nou aannemen dat die niet bestaat. Het gaat er omdat je je huidige baan niet langer meer accepteert en op zoek gaat naar de baan die jou gelukkig maakt.

Die zoektocht is het onkruid wieden. Niemand anders kan dat voor je doen en alleen jij kan het doen als je in actie komt. Eenmaal begonnen, ga je gaandeweg resultaat zien. Dingen gaan al veranderen zodra je begint. Dat motiveert om door te gaan en door te zetten. Soms kom je iets tegen op je zoektocht dat gemakkelijk te verhelpen is en soms moet je wat meer graven. Beiden helpen je naar dat geweldige resultaat: de baan waar jouw hart sneller van gaat kloppen.

Zie je door dit voorbeeld hoe het ook voor jou kan werken? Welke inzichten heb je gekregen? Wil je het hieronder met me delen?

Zie je het nog niet zo voor je en heb je geen idee hoe je moet beginnen?

Donderdag 28 mei om 10 en 19.30 uur geef ik de GRATIS masterclass Werk vanuit je Hart.

Na de masterclass:

  • Weet je waarom een duidelijk verlangen je helpt om erachter te komen wat je nou écht wil in je werk.
  • Weet jij hoe je met die stemmetjes in je hoofd die je nu zeggen ‘het valt toch wel mee’ en ‘dat is niet voor mij weggelegd’ om kan gaan.
  • Weet jij wat je moet doen om weer vol energie en enthousiasme naar je werk te gaan
  • Weet je wat je moet doen om in actie te komen om jouw droombaan waar te maken

Geef je direct op via barbara@werkzoalsjijwil.nl. Dan ontvang je een link die je exclusief toegang geeft tot de masterclass.

Heb een fijne week!

Liefs Barbara

PS: meld je hier aan voor de GRATIS masterclass