Afgelopen dinsdag reden mijn man en ik onverwachts naar Nederland. In één dag op en neer. Waarom? Om een document op te halen dat we nodig hebben bij het invoeren van onze auto. En nee, dat kon niet online, we moesten er echt zelf heen om de kentekenplaten van onze auto in te leveren zodat we het wel begeerde papiertje konden mee krijgen.

En daar ga je dan: 1000 kilometer voor een document wat ze in 5, ja echt in 5 minuten klaar hebben. Ik kan je zeggen dat ik echt even flink heb gebaald toen ik hoorde dat het echt niet anders kon dan zelf halen. Ok dan maar, we regelen het en go!

We staan stil

De rit verloopt eigenlijk best voorspoedig. Behalve dat we op tijd zijn vertrokken, is het eerste stuk in Frankrijk lekker rustig. Zoals altijd, we wonen nou eenmaal op het platteland. Pas rondom de grote steden als Metz en Luxemburg-stad wordt het drukker en dan nog kunnen we goed doorrijden. In België richting Maastricht lijken we nooit echt last te hebben van veel verkeer. Daar is het op de een of andere manier altijd stil op de weg.

Alleen niet dit keer. We gaan steeds langzamer rijden tot we bijna stil staan. Het kan niet anders dan dat er iets aan de hand is. Wegwerkzaamheden denken we allebei hardop.

Kijkfile

In plaats daarvan zien we zwaailichten in de verte en als we langzaam dichterbij komen zie ik dat er niet een ongeluk aan ónze kant van de weg is gebeurd maar aan de ándere kant in tegengestelde richting. We staan in een kijkfile.

Eerlijk, ik vind een kijkfile het toppunt van triestheid. We kijken met z’n allen al tv-programma’s waarin we de ellende van anderen volgen. En van die reality programma’s als Temptation Island waar we een stel jongvolwassenen bij elkaar zetten in de hoop op overspel, seks en vooral veel ordinaire ruzies. Of misschien juist wel veel overspel en seks. Ik weet het niet, ik kijk er niet naar. Moet iedereen ook helemaal voor zich weten of je daar je tijd aan besteed.

Maar langzamer gaan rijden omdat je wilt kijken naar het ongeluk aan de andere kant van de weg, daar kan ik echt niet bij. Ben je nou echt zo uit op andermans pech dat je, zelf als je meer dan 100 kilometer per uur rijdt, daar vaart voor wil minderen, jezelf en anderen in gevaar brengend, om te zien of je een glimp kunnen opvangen van wat er gebeurd is?

Hoe zou je het zelf vinden als anderen komen kijken naar hoe jij in de kreukels ligt, misschien wel te vechten voor je leven? Uit sensatie, niet vanwege het aanbieden van hulp want dat kan niet vanaf die kant van de weg. Het lijkt me echt verschrikkelijk om een soort attractie te zijn. Een welkome afleiding op het saaie stuk tussen Luxemburg en Luik.

Focus op de ander

Hoe komt het dat we zo gefocust zijn op de ander? Dat we ons zo bezig houden met wat anderen doen, denken, vinden, meemaken, voelen, hebben et cetera? Alleen maar om te zien dat anderen het minder goed hebben dan jijzelf? Om je te vergelijken met anderen en zo je eigen ellende kan vergeten? Om een goed verhaal te kunnen vertellen tijdens een borrel?

En hee, ik zeg niet dat je je niet om je medemens hoeft te bekommeren hè. Dat is echt weer het andere uiterste. Ik heb het hier over de negatieve dingen die we bewust opzoeken bij de ander om….ja, om wat?

Focus op jezelf

Hoe zou het zijn als je je meer bezig zou houden met jezelf? Dat je er voor zorgt dat je goed in je vel zit? Dat je gelukkig bent in je relatie? Superblij bent met het werk dat je doet? Dat daar je aandacht en energie naar toe gaat?

Hoe zou het zijn als je je niet meer bezig hoeft te houden met wat anderen van je denken? Wat anderen zouden zeggen als jij doet wat jij graag wilt? Als je al die onrustige en energievretende gedachten kan loslaten om je te focussen op waar jij van droomt? En daar ook voor gaat?

Ik geloof dat als je dat doet, als je goed zorgt voor jezelf dat je er dan ook kan zijn voor de ander. Niet voor niets moet je in het vliegtuig eerst zelf het zuurstofmasker opzetten en dan pas bij je kinderen. Gaat het goed met jou, zit jij goed in je vel, dan kan je ook goed voor een ander zorgen.

Geluksgevoel

Dan heb je het niet nodig om je bezig te houden met andermans ellende om je daar beter van te voelen of om een smeuïg verhaal te vertellen. Of waarvoor je dan ook afremt om het ongeluk aan de andere kant van de weg te kunnen bekijken. Dan kan je er voor die ander zijn vanuit een hele andere motivatie. Dan ben je er voor de ander vanuit compassie en betrokkenheid. Vanuit liefde omdat je de ander hetzelfde gunt als wat je jezelf gunt. En laat dat nou heel veel gevoel van geluk geven, een ander helpen. Daar help je jezelf dus ook weer mee.

Wil jij dat ook?

Dan heb ik de oplossing voor je!

Meld je direct aan voor jouw gratis coach sessie zodat je weet wat je moet doen om weer goed in je vel te zitten. Ik weet zeker dat de twee tips die ik je in dit half uur geef, je direct waardevolle inzichten opleveren.

Doe het nu, er is maar beperkt plek.

Heb een fijn weekend!

 

Liefs, Barbara