Marco Borsato zong het al in zijn lied: afscheid nemen bestaat niet.

Zo noemen wij ons afscheidsfeestje dan ook vertrekfeestje want dat is tenslotte wat we doen: vertrekken uit Nederland om in Frankrijk te wonen. Afscheid nemen is het niet. We komen echt wel weer terug voor vakantie of familiebezoek en met alle communicatiemiddelen houden we gewoon contact.

Zo zei een van mijn beste vriendinnen: ‘het voelt helemaal niet als afscheid. We bellen en appen namelijk snel weer en dan lijkt het alsof je er gewoon weer bent’.

Laatste momenten

Daar heeft ze helemaal gelijk in en toch nemen we al vier weken lang overal afscheid: van school, van musical- en gitaarles, van vriendjes en vriendinnetjes, van familie. Voor onze dochters hebben we feestjes met hun vriendinnen, voor onze vrienden en familie een feest in onze tuin. Bij alle laatste momenten wordt er door ons stil gestaan bij deze laatste keer. En ook door anderen wordt er voor ons, vaak onverwachts, stilgestaan bij het laatste moment.

We beseffen nu nog meer hoeveel contacten we hebben opgedaan in de laatste jaren in de buurt en op school. En het doet ons goed dat we niet met stille trom vertrekken.

Maar we worden ook een beetje afscheid-moe. Hoe ontzettend onaardig ik dat ook vind klinken, het kost me bakken vol energie en nog meer emoties om zo bewust alles hier in Nederland achter te laten.

Twijfels

Twijfels steken de kop op. Waarom wil ik eigenlijk weg? Zie ik niet hoe fijn het hier is en hoe ik me hier thuis voel? Wat doe ik de kinderen aan? En even gaan die twijfels met me aan de haal. Wat ben ik aan het doen, vraag ik mezelf af.

Tegelijkertijd sterkt het me ook weer in mijn keuze. We gaan namelijk niet weg omdat we het in Nederland niet naar ons zin hebben maar omdat we een ander leven voor ons hebben. Een leven midden in de natuur met minder prikkels, meer rust en een andere cultuur. Dat is waar we naar verlangen. De gevoelens die ik bij al dit afscheid voel, bevestigen die keuze juist weer.

Intenser contact

Ik kijk er naar uit om af en toe weer terug te komen en vrienden en familie te zien. Onze bezoekjes zullen minder worden maar ook intenser. We zullen, als we vrienden en familie zien, langer de tijd met elkaar doorbrengen waardoor we tot echte gesprekken komen, voorbij het oppervlakkige en meer de diepte in. We hebben namelijk veel meer tijd, geen haast en minder afleiding.

Ik weet dat het zo gaat omdat ik dat al tijdens ons sabbatical zo ervaren heb. Ik genoot daar ongelofelijk veel van en ervaar het contact als diepgaander en intiemer.

Moois

Dus, voor een kop thee met mijn moeder moet ik zeven uur reizen, met de overbuurvrouw naar school lopen zit er niet meer in en de kletspraatjes op straat of het schoolplein zijn ook over. Ik zal het missen. En er komt heel veel moois voor in de plaats. 😊

Bedrijf blijft

Met ons vertrek naar Frankrijk blijft mijn bedrijf gewoon bestaan. Ik blijf werkende Nederlandse moeders met schoolgaande kinderen zoals jij helpen om op een ontspannen manier alle ballen in de lucht te houden met als resultaat dat je bij jezelf blijft in welke situatie je je ook bevindt. De resultaten die mijn klanten behalen zijn te geweldig om hier mee te stoppen. Daar doe ik het voor. Daar geniet ik van.

Skype

Hoe gaat dat straks dan? De coach sessies gaan via Skype en soms persoonlijk als in Nederland ben. Ik doe dat al een tijdje met mijn klanten en werkt geweldig. Lang leve de moderne communicatiemiddelen.

Wil je het zelf ervaren? Meld je dan nu aan voor jouw gratis coach sessie Vind de Godin in Jezelf en ga ook voor zelfvertrouwen, rust en zekerheid.

Om met de woorden van Marco Borsato te eindigen:

Afscheid nemen bestaat niet
Ik ga wel weg maar verlaat je niet

Luister hier het hele lied.

Heb een heerlijk weekend.

 

Lieve groeten, Barbara